Tag: terapia psychodynamiczna

Siła Kobiet 2017 – bezpłatne warsztaty rozwoju osobistego i społecznego dla kobiet w Monachium.

pinky-swear-329329_1920

Od stycznia br. na Westkreuz w Monachium  odbywają się bezpłatne warsztaty psychologiczno – społeczne dla kobiet. Warsztaty skierowane są przede wszystkim dla kobiet , które szukają wsparcia oraz inspiracji podczas emigracji.  Spotkania odbywają się w języku polskim, nie jest istotne jaka jest Twoja znajomość języka niemieckiego, zawód, wiek oraz sytuacja rodzinna. Cieszymy się z różnorodności wymiany doświadczeń. Dotychczas omawialiśmy tematy związane z marzeniami, planami na przyszłość, naszymi doświadczeniami emigracyjnymi, dyskutowaliśmy o prawach kobiet, pozytywnym myśleniu. Kolejne tematy spotkań przedstawiam poniżej.

Warsztaty odbywają się w ramach projektu Donna Mobile „TABI Teilhabe, Bildung, Integration für Frauen“.
Każde spotkanie składa się z krótkiej części teoretycznej dyskusji oraz z praktycznych technik psycho – socjologicznych, pozwalających na przyjrzeniu się sobie w danej tematyce.

Tematyka i terminy:

09.05.17r. Sposoby radzenia sobie z trudnymi sytuacjami życiowymi.
13.06.17r. Kobiety na rynku pracy ( w kontekście motywacji i radzenia sobie ze stresem w sytuacjach w pracyi podczas szukania pracy )
04.07.17r. Nachhaltige umweldbildung – warsztat otwarty w języku niemieckim prowadzony przez P. Dolores Plese
.
19.09.17r. Konflikty w związku partnerskim.
10.10.17r. Silne kobiety i ich historie  życia.
07.11.17r. Komunikacja wolna od przemocy w rodzinie.
12.12.17r. Zakończenie roku pracy.

Z uwagi na warsztatowy charakter zajęć liczba miejsc jest ograniczona.

Proszę rejestracje poprzez maila :
pacygalebek@tlen.pl
z dopiskiem „warsztaty wtorek „.

Zajęcia odbywać się będą we wtorki w godzinach od 18.30  – 21 raz w miesiącu pod adresem:
Donna Mobile,Westkreuz
Aubingerstr.43 ( po wyjściu z s ok. 1 min. pieszo, proszę kierować się w stronę hotelu Gaesthaus, Donna Mobile znajduje się obok hotelu)

Udział w warsztatach jest bezpłatny. Kobiety z okolicy Westkreuz , Pasing  i okolice mają pierwszeństwo udziału w warsztacie.

Cele warsztatów:

– wzmocnienie poczucia wartości kobiet,
– dotarcie do mocnych stron każdej kobiety oraz wypracowanie umiejętności mówienia o swoich mocnych stronach i sukcesach bez poczucia winy lub wstydu,
– wypracowanie umiejętności rozpoznawania swoich potrzeb i jasnego wyrażania ich w sposób asertywny,
– możliwość wyrażenia swoich emocji ,
– możliwość podzielenia się swoimi doświadczeniem ,
– rozszerzenie swojej wiedzy związanej z tematyką społeczno – psychologiczną.
– możliwość uczestniczenia w profesjonalnej relaksacji , nauka technik relaksacyjnych , które można wykorzystać w codziennym życiu.
– rozważania na temat rozwoju człowieka, rozwoju rodziny, wzajemnych relacji jako źródło wiedzy o sobie oraz innych.

O mnie:

Jestem dyplomowanym  psychoterapeutą, pedagogiem i pracownikiem socjalnym. Posiadam ponad 10 – letnie doświadczenie w pracy socjalnej, psychoterapii oraz pracy trenerskiej. Pracowałam w różnorodnych instytucjach zajmujących się pomocą drugiemu człowiekowi w pokonywaniu kryzysu, rozwoju , udzielaniu wsparcia i adekwatnego leczenia.
Posiadam doświadczenie zawodowe pracy z osobami cierpiącymi na zaburzenia depresyjne, nerwice, osobami w kryzysie, parami oraz rodzinami w kryzysie. Pracowałam również z grupami ze środowisk dysfunkcyjnych, dziećmi i młodzieżą tzw „Ulicy”. Prowadziłam warsztaty z zakresu rozwoju osobistego, treningów asertywności, porozumienia bez przemocy, treningu myślenia twórczego, przeciwdziałania przemocy, szkole rodzenia.

Od roku 2016 współpracuje z Ośrodkiem Donna Mobile – prowadząc warsztaty Rozwoju osobistego dla kobiet oraz psychoterapię w języku polskim.

 

Dezintegracja i integracja obrazu siebie w okresie ciąży w ujęciu psychodynamicznym

Dezintegracja i integracja obrazu siebie w okresie  ciąży w ujęciu psychodynamicznym

Od momentu poczęcia dziecka kobieta staje się matką, ale do roli macierzyńskiej dorasta stopniowo. Przeżycia kobiety, jej doświadczenie, umiejętności będą się stale wzbogacać i rozwijać.

Pierwsze tygodnie po poczęciu dziecka to czas niezwykle intensywnych przeżyć. Kobiecie towarzyszy uczucie dumy, radości, uniesienia i aktywności, pełni. W umyśle kobiety pojawiają się różnorodne myśli i uczucia często sprzeczne ze sobą np.: pragnienie posiadania dziecka oraz lęk przed posiadaniem dziecka.

Ciąża jest okresem kryzysu psychicznego wymagającym przystosowania się do nowej sytuacji. Jeśli przebiega on prawidłowo wyzwala nowe właściwości charakteru; kształtuje wiele wartościowych postaw oraz zachowań niezbędnych do właściwego sprawowania opieki nad swoim potomstwem. Kobieta , która urodziła dziecko może się czuć dojrzalsza, bardziej odpowiedzialna, bardziej kobieca.

Pierwsze tygodnie ciąży  są  dla wielu kobiet trudne. Poczęcie dziecka wywołuje zmiany fizyczne, psychiczne i społeczne. Rozwój dziecka w łonie matki wywołuje wiele szybko następujących po sobie zmian neurohormonalnych, mających na celu przystosowanie organizmu matki do nowych zadań; powoduje to rozchwianie równowagi psychologicznej.

Zmiany te stanowią podstawę przeżywania skrajnie silnych uczuć od radości do lęku.

Objawy fizjologiczne jak senność , mdłości , wymioty, niechęć do niektórych potraw kobiety mogą odbierać na dwojaki sposób. Cześć kobiet traktuje je po prostu  jako normalny  objaw wysyłany przez rozwijające się dziecko , niektóre z kobiet te objawy traktuje jako stan chorobowy wywołujący lęk  i niechęć.

Silne wymioty mają czasem oprócz swojej fizjologicznej przyczyny ( hormonalnej , toksycznej) również aspekt psychologiczny – doświadczają ich częściej kobiety , które mają trudności w przystosowaniu się do intensywnych zmian w trzech obszarach – wyglądu zewnętrznego, zmian w myśleniu o sobie kim jestem i wytrzymaniu ambiwalencji uczuć, zmian w pozycji społecznej. Wymioty można rozumieć jako sygnał przesyłany przez ciało kobiety dotyczący jej wewnętrznych nieakceptowanych przeżyć, lęków  związanych z poczęciem dziecka.

Kobieta zachodząc w ciąże może nie wiedzieć  , że ambiwalentne uczucia związane z ciążą i macierzyństwem są czymś powszechnym. Kobieta wyobrażając sobie swoją ciąże myśli o niej jako o czasie nieustannej i niezachwianej radości i poczuciu miłości do nienarodzonego dziecka. Kobieta doświadczająca pragnienia posiadania dziecka,  a jednocześnie lęku przed nieznanym lub niechęci do dziecka,  które wzrasta w jej łonie ,  może przeżywać silne poczucie winy wobec nienarodzonego dziecka. Uczucie lęku przed nieznanym i niechęć do dziecka zmieniającego dotychczasowy bezpieczny świat matki może być na tyle trudnym uczuciem , że matka zepchnie je do podświadomości. Wymioty w takiej sytuacji są symbolicznym pozbyciem się kłopotu, dziecka, nieakceptowanych myśli, uczuć.

Kobieta musi pogodzić się z obecnością dziecka w swoim ciele , wyrazić zgodę na „ bycie razem”. Niektóre kobiety czują się zagrożone faktem , że w ich ciele cos rośnie – traktują dziecko jak pasożyta, intruza psychologicznie  może się takie uczucie  objawiać we wspomnianych wcześniej silnych i wykańczających organizm wymiotach.

Lekarze , położne, przyjaciele powinni zapewniać kobiety w ciąży , że doświadczanie takich trudnych i skrajnie równych uczuć jest czymś zupełnie normalnym i nie czyni nienarodzone dziecko niechcianym oraz matki niewystarczająco dobrą. Ciąża jest gwałtowną zmianą w życiu kobiety – akceptacja tego stanu może potrwać dłużej nawet w przypadku długo oczekiwanych i planowanych ciąż.

Kolejnym wczesnym symptomem ciąży są powiększające  się piersi, objaw ten może reaktywować  doświadczenia z okresu dojrzewania u kobiet. Znów pojawia się ambiwalencja uczuć związana z dumą dotyczącą wyglądu piersi, ich pełności, kobiecego wyglądu i jednocześnie uczuć wstydu związanego z eksponowania atrybutu kobiecego ciała i własnej seksualności.

W drugim trymestrze w sposób zauważalny zmienia się sylwetka kobiety. Zmiana sylwetki zaczyna kobietę wyróżniać spośród innych i wzbudzać w ludziach różne emocje.

Część kobiet zewnętrzne objawy bycia w stanie błogosławionym podkreśla strojem, sposobem bycia są  to kobiety które od początku ciąży przestawiają się na ubrania ciążowe. Zmiany zachodzące w sylwetce  witają z  radością , dumą, poczuciem  bycia  w pełni  kobietą – matką. Cieszą się , że ciąża staje się widoczna dla otoczenia.

Jest również duża część kobiet , które  starają się ukryć swój odmienny stan poprzez obszerne ubrania, maskowanie rosnącego brzucha. Kobiety te przeżywają zmiany w sylwetce jako coś wstydliwego. Zdarza się to szczególnie wśród kobiet mocno kontrolujących własną popędowość, mogących myśleć o ciele , seksualności , poddawaniu się własnej impulsywności w kategoriach grzechu , nieczystości itp. Rosnący brzuch staje się podświadomie  symbolem i dowodem na to , że kobieta go nosząca jest seksualna, współżyje z partnerem. Fakt współżycia z partnerem przestaje być w tym momencie czymś intymnym , staje się sprawą publicznie wiadomą.

Kobiety budujące swoje poczucie wartości na wyglądzie zewnętrznym mogą odbierać zmieniająca się sylwetkę jako utratę atrybutu warunkującego poczucie własnej wartości, jakość życia, jakość relacji z innymi osobami.

Negatywna ocena zmian w wyglądzie zewnętrznym wzmacniania jest przez określenia występujące w pop kulturze : baba w ciąży, wyglądasz jakbyś była w 5 mies. ciąży, kaczy chód, zdeformowana sylwetka w ciąży.

W trzecim trymestrze zmiany w wyglądzie zewnętrznym są najwyraźniejsze – brzuch i piersi powiększają się maksymalnie, dokuczają dolegliwości fizyczne jak duszności, zaparcia, skurcze łydek itp. Ruchy dziecka są bardziej  wyraźne co urealnia jego rzeczywistą obecność oraz indywidualność.

Rozwijające się dziecko stawia kobietę w konieczności wyboru między jej pragnieniami, potrzebami, a potrzebami i pragnieniami dziecka. Kobieta w tym okresie poprzedzającym urodzenie dziecka powinna określić swoje miejsce w stosunkach w rodzinie , z przyjaciółmi.

Często w tym okresie kobieta zrywa kontakty z osobami, które nie dają jej poczucia bezpieczeństwa i akceptacji, odsuwa się od osób niechętnych dziecku.

Niektóre kobiety gorzej znoszą ten okres, inne zaś do końca ciąży tętnią życiem nie przywiązując wagi do dolegliwości. Pojawiają się coraz intensywniejsze wyobrażenia dotyczące porodu. Pojawiają się zachowania nazywane gniazdowaniem czyli silna potrzeba u matki robienia generalnych porządków.

Zastanawia mnie kwestia dzieci zbyt wcześnie urodzonych oraz urodzonych po terminie.

Czy może być tak , że kobiety, które ciąże traktują jako czas brzemienny,  nieprzyjemny i które w swoich fantazjach chcą ciążę  jak najszybciej zakończyć zdarza się rodzić wcześniaki ?

Czy może być tak , że dzieci rodzą się po terminie odczytując pragnienie odsunięcia terminu jak najdalej bo np. nie czują się przygotowane, nie chcą separacji z dzieckiem sadząc , że w łonie dziecko jest najbezpieczniejsze, lękają się porodu???

Okres ciąży to fascynujący i nadal nie do końca odkryty obszar rozważań wielu specjalistów zajmujących się szeroko rozumianym zdrowiem.

Pod kątem pomocy psychoterapeutycznej i profilaktyki depresji w okresie ciąży oraz poporodowej wydaje mi się ważne by propagować wśród przyszłych matek przekonanie , że uczucia których doświadczają w okresie ciąży są naturalne , a zmiany które zachodzą w ich ciele tak gwałtowne , że nie sposób uniknąć pewnego rodzaju zachwiania emocjonalnego. Ważne jest by przyszłe matki miały świadomość , że mogą skorzystać z profesjonalnej pomocy psychoterapeutycznej indywidualnie, wraz z partnerem oraz na oferowanych dla kobiet w ciąży warsztatach tematycznych oraz na szkołach rodzenia.

Ważne jest poczucie , że kobieta nie jest sama w tym ważnym, niepowtarzalnym  i gwałtownym okresie w jej życiu.

Pisząc niniejszy artykuł pomocna mi była  bardzo wartościowa publikacja

P. Doroty Kornas – Bieli  „ Wokół początku życia ludzkiego”.

Ciąża w ujęciu psychodynamicznym

OKRES CIĄŻY W UJĘCIU PSYCHODYNAMICZNYM

Helen Deutsch, psychoanalityczka i uczennica Zygmunta Freuda, w 1947 r. pisała o tym, że

dla kobiet okres ciąży, poród, laktacja i połóg to nie tylko czas ważnych zmian fizycznych

i fizjologicznych, ale również psychicznych to stwierdzenie wydaje się być aktualne również w świetle wyników najnowszych badań.

Teorie psychodynamiczne, które kładą nacisk na znaczenie początku życia człowieka i jego wczesnych relacje, wydają się więc szczególnie cenną podstawą teoretyczną  badań tego obszaru.

G. L. Bibring psychoanalityczka zauważyła , że w życiu kobiety ważne kryzysy rozwojowe do których zaliczamy : dorastanie, ciążę, menopauzę są momentami istotnymi dla rozwoju samooceny i afirmacji samej siebie. Inspirowana pracami badawczymi Erika

Eriksona, porównywała je do zmian psychicznych zachodzących w okresie adolescencji.

I faktycznie zarówno w okresie dojrzewania jak i podczas ciąży zachodzą istotne zmiany w zakresie :

– wyglądu zewnętrznego

– dynamiki emocji

– występują przeciwstawne pragnienia

– ciąża i okres dojrzewania są czasem przygotowującym do dużej zmiany

– ciąża i okres dojrzewania są okresem przeorganizowania tożsamości i przyjęcia nowych ról społecznych

– ciąża i okres dojrzewania wiążą się również z przeżyciem pewnej żałoby , pożegnania z dotychczasowym obrazem siebie : jestem dzieckiem czy dorosłym, jestem zależny czy niezależny oraz jestem matką czy dzieckiem mojej matki, jestem odpowiedzialna za siebie czy będę odpowiedzialna za kogoś.

Psychologiczne etapy ciąży:

I – etap trwający do około 4 miesiąca jest to okres ambiwalencji — odczuwanej

nawet wtedy, gdy dziecko było planowane i oczekiwane. Ambiwalencję budują przeciwstawne uczucia: zarówno euforia, jak i lęk przed zmianami, odpowiedzialnością. Płód może być traktowany jako pewnego rodzaju intruz, coś co przykleiło się do ciała kobiety.

Pierwszym miesiącom ciąży towarzyszyć może daleka od ambiwalencji narcystyczna fantazja

o byciu idealną matką oraz stworzeniu idealnego dziecka. W tym okresie  kobieta jest

skupiona na sobie, mocno skoncentrowana na świecie  własnych myśli, przeżyć.

II – etap ciąży zaczyna się wraz z odczuwaniem przez matkę pierwszych ruchów dziecka  Dziecko postrzegane jest już jako część samej siebie, o którą należy dbać

i chronić. W tym okresie fantazje matki o dziecku zabarwione są najczęściej jej wspomnieniami z dzieciństwa. Ciąża jest  doświadczana jako wyraz pełni , omnipotencji.

III –  etap ciąży związany jest z dostrzeganiem przez matkę większej odrębności psychicznej dziecka i możliwości śledzenia jego indywidualnych reakcji. Matka ma coraz większą namacalną świadomość noszenia w sobie odrębnej istoty ludzkiej jaką jest dziecko.

Nasilają się lęki przed uszkodzeniem dziecka podczas porodu — często

jest to powrót niepokoju doświadczanego na początku ciąży. Mogą one być rozumiane jako

wyraz ambiwalencji do ciąży, własnego zmieniającego się ciała, dziecka.

S. Ferenczi w 1913 roku pisał, iż „byłoby głupotą wierzyć, że umysł człowieka zaczyna funkcjonować dopiero w momencie narodzin”.

Intuicje tego psychoanalityka z 1913 r. potwierdzają współczesne  tego prekursora psychoanalizy potwierdzają współczesne badania neurobiologiczne. Dzieci matek cierpiących na depresję w okresie ciąży mają większe trudności z regulacją swojego zachowania, większe trudności ze snem, chroniczną, relatywnie wyższą aktywację w prawym płacie czołowym w badaniu. Depresyjne matki częściej doświadczały komplikacji związanych

z ciążą oraz porodem, a ich noworodki wykazywały pewne różnice w zachowaniu.

Dane te wydają się sugerować, że wszelkie oddziaływania prowadzące do obniżenia niepokoju i depresji odczuwanych przez matkę — w tym

Psychoterapia, warsztaty dla kobiet w ciąży, spotkania z innymi matkami w szkołach rodzenia — mogą swoimi dobroczynnymi oddziaływaniami obejmować nie tylko

pacjentkę, ale również jej dziecko i jako profilaktyczne powinny być wprowadzone jako bezpłatne świadczenia opieki zdrowotnej przy szpitalach położniczych.

Na podstawie :

„Psychodynamiczne rozumienie macierzyństwa ”  autorstwa Magdaleny Chrzan – Dękoś ( Psychoterapia 1 ( 152) 2010 , str. 5 – 14

© 2017 Dziarsko w chmury

Theme by Anders NorenUp ↑