Tag: perfekcjonizm

Siła Kobiet 2017 – bezpłatne warsztaty rozwoju osobistego i społecznego dla kobiet w Monachium.

pinky-swear-329329_1920

Od stycznia br. na Westkreuz w Monachium  odbywają się bezpłatne warsztaty psychologiczno – społeczne dla kobiet. Warsztaty skierowane są przede wszystkim dla kobiet , które szukają wsparcia oraz inspiracji podczas emigracji.  Spotkania odbywają się w języku polskim, nie jest istotne jaka jest Twoja znajomość języka niemieckiego, zawód, wiek oraz sytuacja rodzinna. Cieszymy się z różnorodności wymiany doświadczeń. Dotychczas omawialiśmy tematy związane z marzeniami, planami na przyszłość, naszymi doświadczeniami emigracyjnymi, dyskutowaliśmy o prawach kobiet, pozytywnym myśleniu. Kolejne tematy spotkań przedstawiam poniżej.

Warsztaty odbywają się w ramach projektu Donna Mobile „TABI Teilhabe, Bildung, Integration für Frauen“.
Każde spotkanie składa się z krótkiej części teoretycznej dyskusji oraz z praktycznych technik psycho – socjologicznych, pozwalających na przyjrzeniu się sobie w danej tematyce.

Tematyka i terminy:

09.05.17r. Sposoby radzenia sobie z trudnymi sytuacjami życiowymi.
13.06.17r. Kobiety na rynku pracy ( w kontekście motywacji i radzenia sobie ze stresem w sytuacjach w pracyi podczas szukania pracy )
04.07.17r. Nachhaltige umweldbildung – warsztat otwarty w języku niemieckim prowadzony przez P. Dolores Plese
.
19.09.17r. Konflikty w związku partnerskim.
10.10.17r. Silne kobiety i ich historie  życia.
07.11.17r. Komunikacja wolna od przemocy w rodzinie.
12.12.17r. Zakończenie roku pracy.

Z uwagi na warsztatowy charakter zajęć liczba miejsc jest ograniczona.

Proszę rejestracje poprzez maila :
pacygalebek@tlen.pl
z dopiskiem „warsztaty wtorek „.

Zajęcia odbywać się będą we wtorki w godzinach od 18.30  – 21 raz w miesiącu pod adresem:
Donna Mobile,Westkreuz
Aubingerstr.43 ( po wyjściu z s ok. 1 min. pieszo, proszę kierować się w stronę hotelu Gaesthaus, Donna Mobile znajduje się obok hotelu)

Udział w warsztatach jest bezpłatny. Kobiety z okolicy Westkreuz , Pasing  i okolice mają pierwszeństwo udziału w warsztacie.

Cele warsztatów:

– wzmocnienie poczucia wartości kobiet,
– dotarcie do mocnych stron każdej kobiety oraz wypracowanie umiejętności mówienia o swoich mocnych stronach i sukcesach bez poczucia winy lub wstydu,
– wypracowanie umiejętności rozpoznawania swoich potrzeb i jasnego wyrażania ich w sposób asertywny,
– możliwość wyrażenia swoich emocji ,
– możliwość podzielenia się swoimi doświadczeniem ,
– rozszerzenie swojej wiedzy związanej z tematyką społeczno – psychologiczną.
– możliwość uczestniczenia w profesjonalnej relaksacji , nauka technik relaksacyjnych , które można wykorzystać w codziennym życiu.
– rozważania na temat rozwoju człowieka, rozwoju rodziny, wzajemnych relacji jako źródło wiedzy o sobie oraz innych.

O mnie:

Jestem dyplomowanym  psychoterapeutą, pedagogiem i pracownikiem socjalnym. Posiadam ponad 10 – letnie doświadczenie w pracy socjalnej, psychoterapii oraz pracy trenerskiej. Pracowałam w różnorodnych instytucjach zajmujących się pomocą drugiemu człowiekowi w pokonywaniu kryzysu, rozwoju , udzielaniu wsparcia i adekwatnego leczenia.
Posiadam doświadczenie zawodowe pracy z osobami cierpiącymi na zaburzenia depresyjne, nerwice, osobami w kryzysie, parami oraz rodzinami w kryzysie. Pracowałam również z grupami ze środowisk dysfunkcyjnych, dziećmi i młodzieżą tzw „Ulicy”. Prowadziłam warsztaty z zakresu rozwoju osobistego, treningów asertywności, porozumienia bez przemocy, treningu myślenia twórczego, przeciwdziałania przemocy, szkole rodzenia.

Od roku 2016 współpracuje z Ośrodkiem Donna Mobile – prowadząc warsztaty Rozwoju osobistego dla kobiet oraz psychoterapię w języku polskim.

 

Mocny fundament

Wyobraź sobie taki dom. Drzwi są otwarte. Ścieżka prowadząca do niego jest zaniedbana i zadeptana. Ślady mieszkańców są zdeptane przez ślady przypadkowych gości.

Nie wiadomo, kto w tym domu mieszka? Kto tu ustala zasady? Jak wygląda wnętrze tego domu?

corridor-598319_1920

Na półkach stoją zakurzone przedmioty – nikt po nie nie sięga. Mieszkańcy domu, nie wiedzą co należy do nich, a co zostawili goście. Meble ustawione są przypadkowo. Nie wiem, kto jest kim w tym domu. To wzbudza mój niepokój.

Idę dalej i widzę zburzoną ścianę. Z niepokojem spoglądam na konstrukcje domu. Mam poczucie, że stąpam po niepewnym gruncie. Chcę podbiec do mieszkańców i powiedzieć im o swoim niepokoju. Niestety nie usłyszą mnie. Ktoś wchodzi, ktoś wychodzi – ktoś zostawia śmiech, ktoś pretensje. Każdy z tych odwiedzających ustala swoje zasady – a mieszkańcy kiwają głowami i tańczą co chwilę zmieniając muzykę. Przerażające.

 

family-1671088_1920

Rodziny lub pary zgłaszające się na konsultacje psychoterapeutyczną pytane o przyczynę zgłoszenia wymieniają różne powody  m.in. kłopoty z dziećmi, nieudane życie seksualne, liczne kłótnie, zaburzoną komunikacje, rozczarowanie związkiem.

Bardzo często u źródła trudnej sytuacji stoją niedostateczne, zaburzone granice danej rodziny.

Rozważając na ten temat chciałabym zwrócić Państwa uwagę na respektowanie indywidualnych granic członków rodziny. Każdy ma prawo do rozwoju, szacunku, prywatności, drobnych dziwactw. Istotne jest określenie gdzie kończę się „JA”, a zaczyna drugi człowiek. Niedbałość o własne granice wyraża się brakiem szacunku do siebie, zachowaniami uległymi lub agresywnymi w relacjach, ogólnym poczuciu bycia „nie w porządku” ze sobą w relacjach z innymi. Innymi przykładami nie respektowania indywidualnych granic członków rodziny jest czytanie korespondencji, pamiętnika, nie szanowanie intymności itp.

baby-1287504_1920

Kolejną granicą o której warto napisać jest granica pomiędzy dziećmi i rodzicami. Modne są obecnie trendy wychowawcze, które próbują zaprzeczyć naturalnej funkcji rodzicielskiej, którą jest przewodzenie swoim dzieciom. Pozwólmy dzieciom zostać dziećmi, a sami weźmy odpowiedzialność za nie i bądźmy rodzicami. Nawet najrozsądniejsze dziecko nie powinno być wciągane w kłopoty dorosłych. Takie pomieszanie ról zawsze przynosi kłopoty. Dobrze wiedzieć: kto jest kim w rodzinie. A reguły ustalają dorośli, to daje dziecku bezpieczeństwo. Dam kilka przykładów przekroczonych zasad: rodzic obmawia z dzieckiem postępowanie drugiego rodzica, rodzic pomija drugiego dorosłego i omawia sprawy finansowe z dzieckiem, jeden rodzic śpi na kanapie w salonie, drugi rodzic z dzieckiem, rodzice obarczają niedojrzałe dzieci swoimi problemami.

feet-1577186_1920

Ostatnią granicą, którą chciałabym omówić jest granica między rodziną, a otoczeniem. Zwykle jest to dość emocjonujący temat. Na pierwsze miejsce wysuwają się kontakty z teściami, czyli ustalenie w jaki sposób wyobrażamy sobie nasze wzajemne kontakty. Ustalenie tych kwestii jest jednym z podstawowych wyzwań z którymi musi zmierzyć się młoda rodzina. Tworząc rodzinę wnosi się do niej rytuały, wartości, wyobrażenia i rozczarowania ze swojej rodziny pochodzenia, ale też tworzy się wspólnie trzecią wartość.  Bardzo często kłopoty w tej sferze są spowodowane nieochronieniem granic nowej rodziny i przyjmowaniem zbytniej ingerencji rodzin pochodzenia, zależność finansowa od rodzin pochodzenia, zbytnia symbioza i brak dojrzałości do porzucenia rodziny pochodzenia na rzecz partnera.

Znów podzielę się kilkoma przykładami zaburzonych relacji na tej płaszczyźnie. Na przykład mąż omawia sprawy finansowe ze swoimi rodzicami pomijając żonę, żona zawsze wzywa ojca do pomocy przy pracach domowych omijając męża, dziadkowie rywalizują z rodzicami o miłość wnuków, po każdej kłótni ojciec wyprowadza się do domu rodzinnego, teściowa sprząta mieszkanie młodej rodziny bez pozwolenia.

Temat granic jest tematem obszernym i niezmiernie interesującym. Moim celem było zwrócenie Państwa uwagi na fakt, że granice indywidualne i funkcjonujące w rodzinie są materią delikatną i wartą ochrony.

 

4

Oczywiście jak we wszystkim optymalny wydaje się być złoty środek. Wracając do naszej metafory domu myślę, że niezdrowo jest zamurować wszystkie drzwi i okna. Dom, który nie kontaktuje się ze światem jest przytłaczającą twierdzą, w której członkowie rodziny nie mogą oddychać pełna piersią. Z drugiej strony otworzenie drzwi i okien na oścież powoduje, że dom może zostać  zdeptany, a członkowie rodziny mogą nie znaleźć w jego wnętrzu bezpiecznej przystani, w której mogą się schronić przed światem.

Dom, którego granice są bezpieczne ma okna, przez które rodzina może spoglądać na otaczający świat. Posiada zamknięte drzwi, które zachęcają gości do pukania. Znajdzie się tam przestrzeń, w której każdy może być sam ze sobą. Z sypialnią rodziców oraz z pokojem dziecięcym i co ważne z przestrzenią, gdzie wszyscy mogą być razem.

A za ścieżką brama, a za bramą rodzina i przyjaciele i sąsiedzi i motyle. Każdy ma swoje  granice. Uszanujmy je. Pokazujmy swoje.

Powyższy  tekst w niemieckim tłumaczeniu można znaleźć na blogu mojej serdecznej koleżanki http://frommunichwithlove.de/2016/07/ein-starkes-fundament-die-eigenen-grenzen-gastbeitrag/

Hania samosia

Jak trudno żyć w tym bałaganie, wie tylko Hanna. Hanna jest perfekcjonistką, która uważa , że tylko ona potrafi doprowadzić skomplikowane i drobne sprawy do radosnego finału. Hanna niejednokrotnie przekonała się o tym jacy są ludzie. Dziś wie , że ludzie są nieodpowiedzialni, niesłowni , nieuczciwi, niepunktualni, niepoważni.
Hanna nie ufa nikomu – to jej fundamentalna zasada . Hanna jest głęboko przekonana o tym , że przyjaźń, miłość , radość istnieją tylko w bajkach. Hanna śmieje się z takich naiwniaków , którzy głośno marzą, mają wiarę w siebie i innych, zwierzają się innym osobom, płaczą nad utopioną w soku pszczołą. Hanna spogląda na takie osoby z wyższością kogoś kto wie lepiej. Hanna wie , że i tak upadną i się mocno obiją o te swoje marzenia i plany – życie wyśmiewa wszystko co jest wypowiedziane głośno. Hanna już od dawna nie marzy – licho nie śpi. Hanna nikomu nie ufa , nigdy się nie zwierza, nigdy głośno nie marzy przez co jest bezpieczna. Takie ma zasady. Od zasad nie ma odwołania. Nigdy i dla nikogo.
Z resztą po co miałaby stać się elastyczną i takie rzeczy robić … Hanna nikogo nie potrzebuje. Do jej idealnego świata nikt nie pasuje , zawsze znajdzie się jakiś feler: nikt tak jak ona nie potrafi zaplanować, posprzątać, ugotować, opiekować się dzieckiem, opiekować się mężem, opiekować się rybką, napisać raportu, pracować, dzwonić, pachnieć, wyglądać , uczyć się. Hanna nie popełnia gaf i błędów. Niby wszystko jest dla ludzi ale….. nie Hanna.
Hanna zawsze jest przygotowana na wszelkie okazje, by nie dopuścić do sytuacji , że zdana byłaby na cudzą pomoc. To by było takie poniżające. Hanna zawsze ma drobne w kieszeni, nić i igłę, naładowany telefon, plastry w torebce, pełny bak benzyny, ciasto w spiżarni na wypadek gości. Ciasto Hanna piecze raz w tygodniu ( oczywiście w niedziele po mszy ) …mmmmmm… takie jest pyszne i domowe. Hanna nigdy nie podaje gościom badziewia kupionego w sklepie. Zapadłaby się ze wstydu pod ziemię. Hanna myśli złośliwie o takich, którzy poczęstowali ją takim badziewiem leniach. Z grzeczności musiała skosztować , później odchorowała. Hanna nie lubi odwiedzać innych. Następnym razem podziękuje grzecznie, albo przyniesie swoje ciasto.
„Najgorsze jest to , że z ludźmi trzeba się mieć cały czas na baczności” – myśli Hanna powoli zjadając swoje pyszne ciasto znów sama.

© 2017 Dziarsko w chmury

Theme by Anders NorenUp ↑