Category: Emigracja

Fazy emigracji

umbrella-1588167_1920

Czym jest emigracja wiedzą wszyscy. Co może przeżywać emigrant, wiedzą tylko Ci, którzy na jakiś czas opuścili swoją ojczyznę i osiedlili się w innym kraju. Na pewno jest to doświadczenie indywidualne, jednak socjologowie określili uniwersalne fazy, które przechodzą prawie wszystkie osoby próbujące ułożyć sobie życie w innym kraju. Pierwsza faza odbywa się jeszcze w ojczyźnie – nazywa się fazą przygotowawczą – polega ona na gromadzeniu informacji na temat kraju, kultury, poznania języka, poszukiwania pracy, mieszkania. Zasada jest taka, że im lepiej przygotowany jest, ktoś do wyjazdu, im lepiej włada językiem, zna obyczaje, posiada zaplecze mieszkaniowo – finansowe – tym łatwiej znosi trudne początki życia za granicą. Po okresie przygotowań, nadchodzi moment wyjazdu…

Natychmiast po przyjeździe do nowego kraju dotyka nas zderzenie z obcą kulturą – emigrant doznaje szoku kulturowego. Szok kulturowy powoduje uczucia lęku związanego z tym, że dorosły człowiek nie znajduje odpowiedzi na rutynowe dotychczas pytania np: problemy z wypłaceniem pieniędzy z bankomatu, inna droga załatwiania spraw urzędowych, nieporozumienia językowe, gafy w sytuacjach społecznych. To jest trudna faza dla wielu ludzi, z pomocą przychodzą pozytywne uczucia i przeżycia jak: ekscytacja, poczucia bycia na wakacjach, zmierzenie się z nieznanym, ciekawość świata, chęć przygody itp. Te pozytywne uczucia mogą pełnić rolę parasola ochronnego i pomagać emigrantowi radzić sobie z nieznaną codziennością. Emigrant nie przeżywa siebie jako emigranta, nadal jest otoczony wpływami swojej kultury, posiada mocny związek z przyjaciółmi, rodziną, sprawami zostawionymi w ojczyźnie. Można go przyrównać do turysty – obserwatora – badającego nowe miejsce pobytu.

Ta faza trwa kilka miesięcy, aż do fazy dezorientacji. Faza dezorientacji charakteryzuje się spadkiem nastroju. Parasol ochronny w postaci zanurzenia w kulturze macierzystej, również osłabia się na rzecz coraz większych wpływów kultury przyjmującej. Emigrant podkreśla różnice między dwiema kulturami, przeżywa się jako obcego w kraju, w którym mieszka. Pojawiają się konflikty dotyczące lojalności wobec kultury macierzystej, niechęć do wdzierających się gwałtownie wpływów kultury obcej. W tej fazie trudno jest wypracować kompromis – pojawiają się bardzo skrajne rozwiązania – dewaluacja jednej kultury , idealizacja innej. Pojawiają się pytania dotyczące tożsamości, poczucie bezsensu. Poczucie, że teraz się już nie należy do żadnej z kultur. Wiele osób mówi o przeżyciu braku swojego miejsca na ziemi.

Często w tym momencie ludzie podejmują decyzje o powrocie do kraju.

Po tym kryzysie pojawia się kolejna faza nazwana fazą stabilizacji. Charakteryzuje się ona wzrostem kompetencji społeczno – kulturowych. Emigrant zaczyna znów rozumieć rzeczywistość, która go otacza z pozycji dorosłego. Emigrant ma swoje sprawy, swoje życie, ulubione miejsca, grupę wsparcia. Jest dumny z tego, że przeszedł przez trudne doświadczenia adaptacji w nowej rzeczywistości zwycięsko. Potrafi żyć w dwóch kulturach nie dewaluując żadnej z nich – czyli doceniać wpływy kultury macierzystej, wykorzystywać je w nowej kulturze kraju przyjmującego.

Wypracowuje sobie swoją trzecią jakość.

W mojej pracy z emigrantami powtarza się nieprzemijające uczucie tęsknoty za ojczyzną. Uczucia te nasilają się po powrocie z wakacji w kraju ojczystym. To rozdarcie między dwoma krajami jest typowe, dla osób doceniających obie kultury. Emigranci często czują się takimi wędrowcami, żyją pomiędzy dwoma krajami. Częste jest doświadczanie siebie jako innego w obu kulturach. Wyróżniam się od tubylców, zarazem wyróżniam się od moich rodaków w Ojczyźnie.

Co ciekawe, doświadczenia osób powracających do ojczyzny na stałe pokazują, że szok kulturowy dotyka ich na nowo w kraju ojczystym. W kraju ojczystym, również przechodzą przez wymienione fazy, aż do ponownej akulturacji.

Wygląda na to, że kto raz ruszył w drogę, mentalnie nigdy z niej nie wraca. Z tęsknoty nie da się wyleczyć, można ją przeżyć i zaakceptować jej istnienie w życiu emigranta.

 

 

Kobiety na rynku pracy – bezpłatny warsztat w Monachium

the-eleventh-hour-2117009_1920

Narzekasz na swoją pracę? Nie jesteś pewna co chciałabyś zawodowo robić? Szukasz  inspiracji ? Albo po prostu potrzebujesz wyjść z domu…?
Jeśli dysponujesz wolnym wieczorem dnia 13.6.2017 r. , zapraszam Cię na warsztat pt:
Kobiety na rynku pracy.
Warsztat odbywa się w ramach polskiego Frauen Cafe przy Aubingerstr. 43 w Donna Mobile.
Dla uczestniczek warsztatów, podczas spotkania wylosowane zostaną  dwie profesjonalne sesje coachingowe prowadzone przez pracowników http://www.job-choice.net/ na pytania uczestników odpowie również Pani Karolina Stroschein pracownik Jobcenter.
Zapraszam osoby zainteresowane dołączeniem do grupy lub udziałem w poszczególnych zajęciach o wcześniejszy  kontakt mailowy:  pacygalebek@tlen.pl
więcej szczegółów na temat grupy : http://dziarskowchmury.pl/sila-kobiet/
o mnie : http://dziarskowchmury.pl/o-mnie/

Grupy sobotnia bezpłatnych warsztatów rozwoju osobistego dla kobiet w ramach Frauen Cafe w Donna Mobile

daisy-712898_1920

Już drugi rok, mam przyjemność pracować z grupą kobiet zainteresowanych tematami psychologiczno – socjologicznymi.   Zajęcia odbywają się raz w miesiącu w soboty , przy Holzapfelstr.1  w Monachium. Udział w nich jest bezpłatny. W  naszej grupie jest miejsce na to,  by dzielić się swoją codziennością emigracyjną, być blisko  z innymi kobietami przez co  czerpać wsparcie i inspiracje.

Proszę o kontakt mailowy ws. chęci dołączenia do grupy.

14.01.17r. – Troska o siebie.

( w kontekście radzenia sobie z uczuciem złości) .

18.02.17r.  – Stres

( w kontekście radzenia sobie z uczuciem złości) .

25.03.17r. Komunikacja wolna od przemocy część 1

08 .04.17r.  Komunikacja wolna od przemocy część 2.

20 .05.17r.  Wyjście z trudnych sytuacji – Trening umiejętności radzenia sobie.

24 .06.17r. Wyjście z trudnych sytuacji – Trening umiejętności radzenia sobie .

15 .07.17r.  Zdrowie kobiety – Asertywność i zdrowie psychiczne.

  1. 09.17r. Zdrowie kobiety – Asertywność i zdrowie psychiczne.

28.10 .17r. Silne kobiety i ich życiowa droga.

  1. 11.17r.  Role przypisane płci . ( psychologiczny i seksualny rozwój człowieka)

09.12.17r.  Podsumowanie Roku.

 

 

Märchenlesefest 2016 w Monachium – międzynarodowe święto legend

 

p1040436

Märchenlesefest 2016 – międzynarodowe święto legend to impreza, która odbyła się 04.12.2016r. w Monachium. Prezentowane były legendy z wielu zakątków świata min. z Polski. Polska publiczność składająca się z najmłodszych oraz ich rodziców dopisała. Frekwencja była imponująca. To bardzo budujące, że tylu rodziców przyprowadziło swoje dzieci na to wydarzenie. Oprócz bajek z odległych i mniej odległych stron dzieci poznały dwie tradycyjne polskie legendy Toruńskie pierniki oraz legendę Wars i Sawa.

W związku z moimi zainteresowaniami dotyczącymi  nauki  języka polskiego dzieci na emigracji, zaangażowałam się w projekt przybliżenia dzieciom legendy Toruńskie Pierniki. Mam nadzieję, że obecne na przedstawieniu  dzieci zapamiętają kilka faktów związanych z miastem Toruń, a pyszne toruńskie pierniki będą już od teraz  kojarzone z postacią Piekarczyka zakochanego w Rózi.

Morał tej legendy jest aktualny i dziś, a mianowicie co więcej znaczy dobre serce i pracowitość czy dobra materialne? Dzieci nie miały wątpliwości.

Fajnie, że byliście – ja bawiłam się świetnie.

PS. dobrze jest  czasem wyjść z gabinetu i zrobić coś innego.

Projekt naszej grupy prowadziła Pani Edyta Pużak – brawo!

Pozostali aktorzy: Czarek Szyszka – piekarczyk, Paweł Markuzel – król, Jolanta Stolarczyk – królowa, Marcin Miklaszewski – piekarz, Agnieszka Spiżewska – niemieckojęzyczny narrator, Agnieszka Pacyga – Łebek – Rózia, Edyta Pużak – królowa krasnoludków, Karina – dziecko królewskie.

15310446_1323276341037758_900305231_n

 

 

Siła Kobiet 2017 – bezpłatne warsztaty rozwoju osobistego i społecznego dla kobiet w Monachium.

pinky-swear-329329_1920

Od stycznia br. na Westkreuz w Monachium  odbywają się bezpłatne warsztaty psychologiczno – społeczne dla kobiet. Warsztaty skierowane są przede wszystkim dla kobiet , które szukają wsparcia oraz inspiracji podczas emigracji.  Spotkania odbywają się w języku polskim, nie jest istotne jaka jest Twoja znajomość języka niemieckiego, zawód, wiek oraz sytuacja rodzinna. Cieszymy się z różnorodności wymiany doświadczeń. Dotychczas omawialiśmy tematy związane z marzeniami, planami na przyszłość, naszymi doświadczeniami emigracyjnymi, dyskutowaliśmy o prawach kobiet, pozytywnym myśleniu. Kolejne tematy spotkań przedstawiam poniżej.

Warsztaty odbywają się w ramach projektu Donna Mobile „TABI Teilhabe, Bildung, Integration für Frauen“.
Każde spotkanie składa się z krótkiej części teoretycznej dyskusji oraz z praktycznych technik psycho – socjologicznych, pozwalających na przyjrzeniu się sobie w danej tematyce.

Tematyka i terminy:

09.05.17r. Sposoby radzenia sobie z trudnymi sytuacjami życiowymi.
13.06.17r. Kobiety na rynku pracy ( w kontekście motywacji i radzenia sobie ze stresem w sytuacjach w pracyi podczas szukania pracy )
04.07.17r. Nachhaltige umweldbildung – warsztat otwarty w języku niemieckim prowadzony przez P. Dolores Plese
.
19.09.17r. Konflikty w związku partnerskim.
10.10.17r. Silne kobiety i ich historie  życia.
07.11.17r. Komunikacja wolna od przemocy w rodzinie.
12.12.17r. Zakończenie roku pracy.

Z uwagi na warsztatowy charakter zajęć liczba miejsc jest ograniczona.

Proszę rejestracje poprzez maila :
pacygalebek@tlen.pl
z dopiskiem „warsztaty wtorek „.

Zajęcia odbywać się będą we wtorki w godzinach od 18.30  – 21 raz w miesiącu pod adresem:
Donna Mobile,Westkreuz
Aubingerstr.43 ( po wyjściu z s ok. 1 min. pieszo, proszę kierować się w stronę hotelu Gaesthaus, Donna Mobile znajduje się obok hotelu)

Udział w warsztatach jest bezpłatny. Kobiety z okolicy Westkreuz , Pasing  i okolice mają pierwszeństwo udziału w warsztacie.

Cele warsztatów:

– wzmocnienie poczucia wartości kobiet,
– dotarcie do mocnych stron każdej kobiety oraz wypracowanie umiejętności mówienia o swoich mocnych stronach i sukcesach bez poczucia winy lub wstydu,
– wypracowanie umiejętności rozpoznawania swoich potrzeb i jasnego wyrażania ich w sposób asertywny,
– możliwość wyrażenia swoich emocji ,
– możliwość podzielenia się swoimi doświadczeniem ,
– rozszerzenie swojej wiedzy związanej z tematyką społeczno – psychologiczną.
– możliwość uczestniczenia w profesjonalnej relaksacji , nauka technik relaksacyjnych , które można wykorzystać w codziennym życiu.
– rozważania na temat rozwoju człowieka, rozwoju rodziny, wzajemnych relacji jako źródło wiedzy o sobie oraz innych.

O mnie:

Jestem dyplomowanym  psychoterapeutą, pedagogiem i pracownikiem socjalnym. Posiadam ponad 10 – letnie doświadczenie w pracy socjalnej, psychoterapii oraz pracy trenerskiej. Pracowałam w różnorodnych instytucjach zajmujących się pomocą drugiemu człowiekowi w pokonywaniu kryzysu, rozwoju , udzielaniu wsparcia i adekwatnego leczenia.
Posiadam doświadczenie zawodowe pracy z osobami cierpiącymi na zaburzenia depresyjne, nerwice, osobami w kryzysie, parami oraz rodzinami w kryzysie. Pracowałam również z grupami ze środowisk dysfunkcyjnych, dziećmi i młodzieżą tzw „Ulicy”. Prowadziłam warsztaty z zakresu rozwoju osobistego, treningów asertywności, porozumienia bez przemocy, treningu myślenia twórczego, przeciwdziałania przemocy, szkole rodzenia.

Od roku 2016 współpracuje z Ośrodkiem Donna Mobile – prowadząc warsztaty Rozwoju osobistego dla kobiet oraz psychoterapię w języku polskim.

 

Dwujęzyczność – nic za darmo

Rodzice wychowujący swoje potomstwo poza granicami ojczyzny, stoją przed nie lada wyzwaniem. Piszę ten tekst, żeby zwrócić Państwa uwagę na trud, którego podejmują się tacy rodzice.

Stojąc z boku można by uznać, że jest to świetna prosta sprawa – dziecko dostaje dwa języki obce w prezencie, tak po prostu. Bo mieszka za granicą.

kids-250844

Dopóki nie przeprowadziłam kilkudziesięciu rozmów z rodzicami, wychowującymi swoje dzieci za granicą, też tak myślałam.

Ale jak zwykle, w życiu nic nie przychodzi za darmo – na wszystko trzeba zapracować i tak jest też w tym przypadku.

Nie zdawałam sobie sprawy z tego, że rodzice, którym zależy na przekazaniu swojego ojczystego języka, muszą być bardzo mocno zmotywowani do pracy nad pełną dwujęzycznością swoich dzieci (co oznacza, że oba języki wykształcą się na takim samym poziomie w mowie i piśmie).

W parach polskojęzycznych jest łatwiej, ponieważ w domu mówi się naturalnie po polsku. Jednak z biegiem czasu, gdy dziecko podejmuje się nauki szkolnej w obcym języku, posiada grono znajomych obcojęzycznych, język otoczenia również jest językiem „obcym”, może się stać tak, że dziecko będzie czuło się swobodniej w języku otoczenia.

W rodzinach polskojęzycznych, rodzice pracują nad rozwojem słownictwa, poprawnością mowy, szacunkiem do polskiej kultury i języka. W Monachium działa wiele grup polskojęzycznych dla dzieci już od 3 miesiąca życia. Działają również dwie Szkoły Przedmiotów Ojczystych, które prowadzą naukę dla dzieci od 3 rok życia do Egzaminu Dojrzałości.

Podczas ostatniego rozdania świadectw w polskiej szkole w Monachium, byłam wzruszona tym, ile pracy wkładają uczniowie i rodzice w to, by zachować język ojczysty w pięknym wydaniu – mimo długoletniego zamieszkania za granicą.

Proszę sobie wyobrazić, że Ci nastolatkowie kończący polskie gimnazjum w Monachium, w ciągu tygodnia uczęszczali do swoich niemieckich szkół, a w soboty do szkoły polskiej i tak przez wiele lat!

children-593313_1920

 

To jest olbrzymi trud! Wysiłek podejmowany przez młodych ludzi i ich rodziców, którzy niejednokrotnie musieli bardzo mocno motywować swoje dzieci i tłumaczyć po co im ten „polski” właściwie jest potrzebny.

Ktoś może powiedzieć: „Ale po co?”; „Nie zależy mi na tym, aby moje dziecko mówiło po polsku, nie zamierzam wracać do kraju…”;   „Polski nie jest przydatny nigdzie poza Polską, niech się angielskiego uczy lepiej…”.

A po to drodzy Państwo, żeby Wasze dziecko bez poczucia winy mogło w przyszłości odpowiedzieć sobie na pytanie kim jest. A nie jest to łatwe zadanie…

W rodzinach dwu lub wielojęzycznych sprawa komplikuje się jeszcze bardziej. Logopedzi zalecają by każde z rodziców mówiło do dziecka we własnym języku i nigdy nie burzyło tego porządku. Zasada jest prosta. Ale proszę spróbować sobie to wyobrazić. Zwykła sytuacja przy stole – mama zwraca się  po polsku do dziecka, tata po niemiecku – dziecko odpowiada w dwóch językach. Ciekawie? To codzienność wielu rodzin tutaj. Jest prościej jeśli rodzice znają wzajemnie swoje języki. Jeśli nie, wtedy do tej sytuacji, trzeba dodać czas na przetłumaczenie drugiemu rodzicowi, tego co powiedziało dziecko i co on na to….

I proszę Państwa ludzie robią to !!! Ale w jakim właściwie celu?

girl-1312899_1280

Z mojego punktu widzenia jest to niezbędne do rozwoju spójnej tożsamości. Odcinając dzieci od naszego języka ojczystego, odcinamy je od korzeni. Świadomość swoich korzeni, szacunek do pochodzenia, posługiwanie się językiem naszych przodków jest niezbędny do wykształcenia pozytywnego obrazu siebie. Nieznajomość języka swoich rodziców może być trudna ze względów emocjonalnych, wiele osób mimo biegłej znajomości języków obcych zgłasza, że o emocjach, przeżyciach, intymnych sprawach może rozmawiać tylko w języku ojczystym.

Zwracanie się do swojego dziecka w języku ojczystym jest naturalne i na poziomie nieświadomym niesie za sobą przekaz wcześniejszych pokoleń. Proszę pomyśleć o znanych kołysankach, rymowankach, zdrobnieniach, które znają Państwo od dziecka. Gdy śpiewam Polską kołysankę, przypominam sobie siebie, jak byłam małą usypiającą dziewczynką widzącą przez okno księżyc. Śpiewając ją moim dzieciom niewerbalnie przekazuje to wspomnienie.

Znani mi dorośli, których rodzice z różnych przyczyn nie zadbali o rozwój języka polskiego, postrzegają nieznajomość języka polskiego jako bolesny brak. Nie mają możliwości swobodnie poruszać się we własnym kraju (!), mają ograniczone kontakty z krewnymi, nie mogą korzystać z fachowej literatury, śledzić internetowych trendów w dwóch krajach – są ubożsi. Ci zdeterminowani podejmują naukę jako dorośli (współczuję, ze względu na  7 przypadków). Ale podejmują te próby – by pełniej określić siebie, by nie czuć się odciętym od ważnej części siebie.

Podaruj dziecku swój język ojczysty!

Warto!

Polskojęzyczny psychoterapeuta psychodynamiczny w Monachium

tree-832079_1280

Psychoterapia to zbiór technik leczących lub pomagających leczyć rozmaite schorzenia i problemy natury psychicznej. Psychoterapia sensu stricto jest metodą z wyboru w leczeniu zaburzeń depresyjnych , lękowych oraz zaburzeń osobowości.  Często wspiera leczenie farmakologiczne.

Wraz z niemieckim Ośrodkiem Donna Mobile    pragnę  zaprosić osoby  zainteresowane skorzystaniem z pomocy psychoterapeutycznej odbywającej się w języku polskim w Monachium,  do gabinetu,  w którym oferuje swoją fachową pomoc.

Proszę zainteresowane osoby o kontakt ze mną drogą mailową. Na wszystkie maile odpowiadam, proszę o cierpliwość. Szczegółowe informacje dotyczące mojego wykształcenia, doświadczenia zawodowego oraz oferowanej pomocy znajdują się w zakładce  O mnie

Konsultacje odbywać się będą w Ośrodku ” Donna Mobile „przy Holzapfelstr.1  Monachium w soboty po uprzednim ustaleniu terminu.

Z ośrodkiem Donna Mobile współpracuje również prowadząc  bezpłatne warsztaty dla kobiet w ramach Frauen Cafe w Monachium   w dwóch punktach : Holzapfelstr. 1 grupa sobotnia oraz Westkreuz grupa wtorkowa.

Istnieje możliwość dołączenia do grupy nowych uczestniczek  po uzgodnieniu drogą mailową.

Warsztaty rozwoju osobistego dla kobiet w Monachium

Konsultacje są  odpłatne.

 

 

© 2017 Dziarsko w chmury

Theme by Anders NorenUp ↑